دریافت پروتئین کافی در میانسالی با پیری سالم مرتبط است
![](https://aftabesalamat.com/wp-content/uploads/2024/01/آلودگی-هوا-780x470.jpg)
تجزیه و تحلیل اخیر از داده های مطالعه سلامت پرستاران (NHS) نشان می دهد که مصرف پروتئین، به ویژه از گیاهان، در میانسالی با احتمال بالاتر پیری سالم و وضعیت مثبت سلامت روحی و جسمی در زنان مسن همراه است.
گفته می شود این مطالعه اولین مطالعه ای است که تاثیر طولانی مدت مصرف پروتئین در میانسالی را بر وضعیت سلامتی بعدی بررسی می کند.
در مجله آمریکایی تغذیه بالینی، تیمی به رهبری آندرس وی. آردیسون کورات، DSc، اپیدمیولوژیست تغذیه در مرکز تحقیقات تغذیه انسانی USDA در مورد پیری در دانشگاه تافتز در بوستون، ماساچوست، نسبتهای شانس مرتبط با پروتئین در میانسالی را یافتند.
در آنالیزهای جایگزینی، ارتباط مثبت قابل توجهی برای جایگزینی ایزوکالری پروتئین حیوانی یا لبنی، کربوهیدرات یا چربی با پروتئین گیاهی مشاهده شد.
برای اندازه گیری عملکرد فیزیکی، به عنوان مثال، جایگزینی کالری از همه متغیرهای درشت مغذی با کالری معادل از پروتئین گیاهی با 20 تا 60 درصد شانس بالاتری برای نداشتن محدودیت عملکرد فیزیکی همراه بود. پروتئین گیاهی نیز با شانس بالاتری برای وضعیت ذهنی خوب همراه بود.
دکتر آردیسون کورات در مصاحبهای گفت: «مطالعات دیگر مصرف پروتئین در افراد مسن را بررسی کردهاند، اما ما احساس میکنیم که میانسالی پنجرهای مرتبطتر است.» با این حال، یافتههای ما عموماً با یافتههای دریافت پروتئین در جمعیتهای مسنتر مطابقت دارد، که نشان داده است پروتئین میتواند خطر ضعف را کاهش دهد.»
وی افزود: مزایای پروتئین، به ویژه از منابع گیاهی، احتمالاً برای مردان نیز صدق می کند و افزایش مصرف پروتئین گیاهی کار دشواری نیست.
وی توصیه کرد: اگر در طول روز میان وعده میل می کنید، به جای چیپس سیب زمینی، یک مشت آجیل بخورید. و خوردن چندین وعده غذایی در هفته حاوی لوبیا، نخود، عدس، توفو، غلات کامل یا دانهها راهی آسان برای تقویت پروتئین گیاهی در رژیم غذایی است که با فیبرهای محلول و نامحلول برای سلامتی و همچنین پلی فنولهای آنتی اکسیدانی و ضد التهابی همراه است.
مصرف بیشتر پروتئین گیاهی باعث می شود پیری باکیفیت تری داشته باشیم که با تغییرات در اختلالات عملکردی، سلامت/سرزندگی گزارش شده توسط خود، سلامت روان و استفاده از خدمات بهداشتی در موسسه سالمندان اسپانیایی Sobre Nutricion y Riesgo Cardiovascular تعریف شده است .
در مقابل، مصرف پروتئین حیوانی در دوران میانسالی با افزایش خطر مرگ زودرس ناشی از بیماری های مزمن ناشی از مرگ و میر ناشی از بیماری های قلبی عروقی مرتبط است .
دکتر آردیسون کورات گفت: یافتههای حاضر با یافتههای مشاهده شده برای دریافت پروتئین در بزرگسالی مطابقت دارد.
داگلاس آر دیرشل، رئیس جراحی ارتوپدی در کالج پزشکی بیلور در هیوستون، تگزاس، گفت: «این مطالعه بر مزایای سلامتی بزرگسالان میانسالی تأکید میکند که پروتئینهای غذایی کافی – بهویژه پروتئین گیاهی – را به عنوان یکی از اجزای پیروی از یک سبک زندگی سالم مصرف میکنند.
اکثر آمریکایی ها مقادیر کافی پروتئین مصرف می کنند، اما به گفته دکتر دیرشل، که بسیاری از بیماران مسن را به دلیل شکستگی های پوکی استخوان و سایر بیماری های اسکلتی- عضلانی درمان می کند، بسیاری از رژیم های غذایی ایالات متحده از نظر این ماده مغذی پایین تر هستند.
او گفت در حالی که پروتئین برای تشکیل و نگهداری استخوان و ماهیچه ضروری است، «تعداد شگفتانگیزی از آمریکاییها با کمبود پروتئین مواجه هستند، حتی آنهایی که بهنظر میآیند اضافه وزن دارند».
توصیه های غذایی برای بیماران میانسال
دکتر دیرشل گفت، بنابراین، پزشکان باید به بیماران میانسال توصیه کنند که میزان پروتئین توصیه شده 0.8 گرم بر کیلوگرم در روز را رعایت کنند یا شاید به طور متوسط از آن فراتر روند و پروتئین گیاهی را جزء مهمی از پروتئین دریافتی روزانه در رژیم غذایی قرار دهند.
دکتر Luke D. Kim، متخصص طب سالمندی در کلینیک کلیولند در کلیولند، اوهایو، خاطرنشان کرد که بیمارانی که وضعیت اجتماعی-اقتصادی پایینتری دارند یا در عملکرد روزمره مشکل دارند، احتمالاً پروتئین کمتری دریافت میکنند. چنین بیمارانی ممکن است به تشویق برای خوردن پروتئین بیشتر نیاز داشته باشند. او گفت: «اما ما باید در نظر داشته باشیم که نشان دادن نسبت شانس مرتبط با سلامت بهتر با افزایش مصرف پروتئین به معنای علیت نیست.»
به گفته دکتر Rachel L. Amdur، متخصص داخلی در Northwestern Medicine در شیکاگو، ایلینوی، دادههای پیگیری طولانیمدت از NHS بهطور منحصربهفردی مفید هستند. او در مصاحبه ای گفت: “افراد میانسال ممکن است فکر کنند که دیگر به پروتئین رژیم غذایی زیادی نیاز ندارند و نیاز به یادآوری دارند. گاهی اوقات خوردن کربوهیدرات ساده تر است.” پزشکان باید بیماران را در مورد تغذیه در تمام مراحل زندگی ارزیابی کرده و به آنها مشاوره دهند. همانطور که به بیمارانم می گویم، بهتر است همین الان به آینده خود فکر کنید.
دکتر لوئیس جی. مورلج، متخصص داخلی، اظهار می دارد: من قاطعانه به بیماران خود مصرف پروتئین کافی و اغلب افزایش یافته در میانسالی توصیه می کنم.
اما این همیشه در چارچوب بزرگ تری از سلامت کلی تغذیه است. او اضافه کرد که افراد میانسال اغلب خود را «در لکههای غذایی گیر کردهاند» میبینند و یکی از تمرکزهای بالینی او این است که به بیماران در مورد اهمیت انتخابهای غذایی سالمتر توصیه کند تا بتوانند بهتر با تغییرات ذهنی، عاطفی، فیزیکی و اسکلتی سازگار شوند. آنها پیر می شوند.
جزئیات مطالعه
تجزیه و تحلیل NHS از داده های آینده نگر از 48762 پرستار زیر 60 سال در سال 1984 استخراج شد. کل پروتئین، پروتئین حیوانی، پروتئین لبنی و پروتئین گیاهی از پرسشنامه های معتبر فرکانس غذا استخراج شد.
با تنظیم سبک زندگی، جمعیت شناسی و وضعیت سلامت، محققان 3721 شرکت کننده واجد شرایط (7.6 درصد از گروه) را شناسایی کردند.
میانگین سنی شرکت کنندگان در ابتدا 48.6 سال بود. 38.6 درصد شاخص توده بدنی (BMI، بر حسب کیلوگرم بر متر مربع ) بیشتر از 25، 22.9 درصد سیگاری فعلی و 88.2 درصد متاهل بودند.
همانطور که در پرسشنامههای شرکتکنندگان NHS در سال 2014 یا 2016 ارزیابی شد، پیری سالم بهعنوان رهایی از 11 بیماری مزمن عمده، سلامت روانی خوب، و عدم وجود اختلال در عملکرد شناختی یا فیزیکی تعریف شد. بیماریها/درمانها شامل سرطان، دیابت نوع 2 ، انفارکتوس میوکارد ، پیوند عروق کرونر یا آنژیوپلاستی عروق کرونر ، نارسایی احتقانی قلب ، سکته مغزی، نارسایی کلیه ، بیماری انسدادی مزمن ریه ، بیماری پارکینسون ، مولتیپل اسکلروزیس ، و اسکلروز جانبی آمیوتروفیک بود .
میانگین مصرف کل پروتئین به عنوان درصد انرژی 18.3% (انحراف استاندارد، 3%) بود که کمی بیشتر از میانگین 16.0% در رژیم غذایی ایالات متحده بود . از این میزان، 13.3 درصد از حیوانات، 3.6 درصد از محصولات لبنی و 4.9 درصد از گیاهان گرفته شده است.
دریافت کل پروتئین با سطوح تحصیلات بالاتر، فعالیت بدنی، BMI بالاتر و سابقه اولیه فشار خون و کلسترول بالا ارتباط مثبت داشت. برعکس، کل پروتئین دریافتی با مصرف کل کربوهیدرات ها، آجیل، الکل و نوشیدنی های شیرین شده با شکر رابطه معکوس داشت.
نویسندگان بیان کردند که ارتباط بین مصرف پروتئین و پیری سالم پیچیده است و به طور کامل درک نشده است.
اثرات مصرف پروتئین
در مطالعات انجام شده روی جمعیت های مسن تر، مصرف کمتر پروتئین با کاهش توده بدون چربی همراه بوده است. مطالعات مکمل پروتئین حیوانی در افراد مسن نشان داده است که افزایش توده بدون چربی به طور بالقوه با ترکیب اسید آمینه مرتبط است.
نویسندگان پیشنهاد کردند که از نظر مکانیسمها، شواهد نشان میدهد که فعال شدن مسیر کمپلکس 1 راپامایسین مرتبط با پروتئین ممکن است نقشی داشته باشد. فعالیت این مسیر سیگنالینگ با افزایش سن کاهش می یابد.
راپامایسین، ترکیبی که برای جلوگیری از رد پیوند عضو استفاده میشود، با پیری تاخیری مرتبط است. در بدن، پروتئین رژیم غذایی و ورزش، این مسیر را فعال می کند، در نتیجه سنتز پروتئین ماهیچه ای را تحریک می کند و احتمالاً عملکرد فیزیکی را بهبود می بخشد.
در مورد ارتباط افتراقی پروتئین گیاهی و حیوانی در حوزه بیماری مزمن فنوتیپ پیری سالم، دکتر آردیسون کورات و همکارانش گفتند که پروتئین گیاهی با سطوح مطلوبی از عوامل خطر مهم برای بیماریهای قلبی متابولیک، مانند کاهش کلسترول LDL ، کاهش کلسترول مرتبط است. فشار خون و حساسیت به انسولین و همچنین کاهش سطح نشانگرهای پیش التهابی.
برعکس، دریافت پروتئین کل و حیوانی با غلظت فاکتور رشد شبه انسولین 1 ارتباط مثبتی دارد که در رشد سلول های بدخیم در بافت پستان و پروستات نقش دارد.
به گفته نویسندگان مطالعه NHS، این مطالعه اولین گام در ارزیابی تأثیر مصرف پروتئین در میانسالی بر سلامتی است، که پنجره توسعه مرتبط برای اکثر بیماریهای مزمن است. با این حال، برای تأیید یافتههای مطالعه در سایر جمعیتها و شناسایی مکانیسمهای زمینهای، به تحقیقات بیشتری نیاز است.